Bugun...
Bizi izleyin:


Serap Özer


Facebookta Paylaş









Vedadan Önce...
Tarih: 09-01-2018 10:05:00 Güncelleme: 09-01-2018 10:05:00


En son ne zaman baktınız gökyüzüne?

 Öyle bir anlığına kafanızı kaldırıp bakmak değil, hatta gözünüz takıldığı için hiç değil, tüm ruhunuzun en dingin haliyle.

O kadar yoğun bir koşuşturmanın içindeyiz ki, ne yanımızdan geçen giden hayatın ne de güzelliklerin farkındayız.

Oysa gözlerimizi hangi vakit son kez yumacağımızı bilmezken, bir kereliğine bile güzellikleri yaşamadan gitmek var mı sonsuzluğa?

 Sevdiniz mi dostlar,  doya doya, içinizden geldiği gibi; yalnız bir kadını yada erkeği değil, taşların arasından inatla başını uzatan bir papatyayı mesela?

 Boş verip kim ne der diye, bir çocuğun gözleriyle baktınız mı herkese? 

 Gözlerinize bakan kendini gördü mü orda? 

Güzel bir müziğin eşliğinde dans ettiniz mi hiç sokaklarda, “Deli!” demelerine gülümseyerek? Akıllıyı hangi yasalar belirliyor ki zaten? 

Yaşınız ne olursa olsun, bir yanınız hep çocuk kaldı mı?

Şaşırdınız mı  hala dünyanın ve insanların kaypaklığına?

Bir sokak kedisini okşayıp, bir köpekle koştunuz mu soluk soluğa?

Yağmurda fırlatıp şemsiyeleri sırılsıklam ıslandınız mı?  Gök kuşağı kuruttu mu sizi?

Rüzgârla dağıldı mı saçlarınız?

Aşık oldunuz mu, boş verip o sizi sevmiş mi, sevmemiş mi diye ince hesaplara düşmeden?

Ama öyle bencilce değil, onun mutluluğu için kendi yüreğinizden vazgeçebilecek kadar?

Öyle ya, kimse ya sizin, ya toprağın değil. 

O’na  rağmen vazgeçmeyecek kadar tutkun musunuz özgürlüğünüze?

Başınızda hep deli dağların rüzgârı esti mi, kökleriniz sıkıca tutunurken toprağa?

Ağladınız mı mesela, kimseden utanmadan? Avazınız çıktığı kadar bağırdınız mı içinizdeki acıyı?

Başka türlü terk etmiyor yüreğin zehri canı.

Ama bir kendi acınıza ağlayacak kadar zavallı olmayı reddettiniz mi?

Tüm insanları bedeninizin bir parçası sayıp kimin canı yansa sızladı mı içiniz?

Eliniz, sözünüz şifa dağıttı mı her yaralıya?

Onlar derman buldukça iyileştiniz mi siz de?

Güneş gibi oldunuz mu hiç? Siz varken söndü mü tüm yalancı ışıklar?

Cömertçe sundunuz mu sevginizi, anne sütü gibi, hayat versin diye?

 Ki ilk o doyurur en aç halimizi. 

Ama boğmadan, minnet gölgesini düşürmeden yüreğe, güneşin toprağı kavurduğu gibi.

Bazen de izin verdiniz mi, arada karasın hava, hasret yağmurları ıslatsın gözlerini?

Yağmur yağmadan yeşermeyen ekinler gibi, acı çekmeden büyümüyor insan.

Yine de en karamsar anında dahi, bulutların arkasında durduğunuzu ve zamanınızı beklediğinizi hissettirdiniz mi? 

Bu umudu da esirgemeyin ondan.

Hepimizi ayakta tutan güzel günlere inancımız değil mi?

Hangi fırtına baş edebilir ki insanla?

 Direnci eksik etmedikçe heybesinden, bir de umudu…

 


Bu yazı 304 defa okunmuştur.

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

ÇOK OKUNAN HABERLER
  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY
SON YORUMLANANLAR
FOTO GALERİ
  • Serdivan toz içinde...
    Serdivan toz içinde...
  • Bir zamanlar Sakaryaspor...
    Bir zamanlar Sakaryaspor...
  • Yaşamın Kıyısındakiler
    Yaşamın Kıyısındakiler
  • 1.HIDIRELLEZ KARAGÖL YAYLASI TURİZM ŞENLİĞİ YAPILDI
    1.HIDIRELLEZ KARAGÖL YAYLASI TURİZM ŞENLİĞİ YAPILDI
  • Adapazarı'nda 19 Mayıs Coşkusu
    Adapazarı'nda 19 Mayıs Coşkusu
  • NİSAN'DA KAR YÜRÜYÜŞÜ
    NİSAN'DA KAR YÜRÜYÜŞÜ
FOTO GALERİ
VİDEO GALERİ
  • Şiddete karşı kör müyüz?
    Şiddete karşı kör müyüz?
  • İşçi karıncaların orijinal sesleri...
    İşçi karıncaların orijinal sesleri...
  • Canlı bombaların görüntüleri ortaya çıktı
    Canlı bombaların görüntüleri ortaya çıktı
  • GÜNÜN ANİMASYONU: Tom’un sırrı
    GÜNÜN ANİMASYONU: Tom’un sırrı
  • Grup Yorum'un yeni albümü çıkıyor
    Grup Yorum'un yeni albümü çıkıyor
  • Fındık üreticisinin isyanı...
    Fındık üreticisinin isyanı...
VİDEO GALERİ
YUKARI