Bugun...
Bizi izleyin:


Cengiz Avcı


Facebookta Paylaş









24 Yaşın Acemisi
Tarih: 02-01-2018 11:50:00 Güncelleme: 02-01-2018 11:50:00


Bir yeni yıl yazısı yazmak istiyorum bu hafta. Dedemle olan hikayelere devam edeceğim ama
öncelikle çok önemsediğim bir konuyu yazacağım.
Acemiliği(mi)!
İnsan, yaşının acemisi ve ustasıdır.
24 yaşın acemisi biri olarak, birkaç cümle bu konuda.
24 yaşın acemisiyim.
Acemi ol(a)mayan usta ol(a)mıyor.
24 yaşın acemisiyim.
Öğrendiklerim ve yaşadıklarım, öğreneceklerimin/öğrenemediklerimin ve
yaşayacaklarımın/yaşayamadıklarımın teminatıdır.
24 yaşın acemisiyim.
İlk defa işsiz kaldım bu dünyada. Belki de şöyle demeli : Yeni bir işe girdim.
24 yaşın acemisiyim.
İnsan çaresizliğini kabul etmedikçe, çarenin kimde ve nerede olduğunu, çareyi kimden talep
edeceğini bilemiyormuş. Bazen değil çoğu zaman çare, çare diye zannettiğimiz şeyleri terk
edip başka çareler aramaktan geçiyormuş.
24 yaşın acemisiyim.
Zannettiklerim, gerçeklerimi belirliyormuş. Zanlarım suratıma tokat gibi çarpıp gözlerimi
kapayıp açmamı ve tokadın verdiği acıyla dünyayı, insanları, doğayı farklı renklerle ve açıyla
görmemi sağlıyormuş. Canımı yakan, gerçeğimin saklandığı yermiş. Zan olduğunu anladıktan
sonra ancak gerçek-lik kendi rengini belli ediyormuş.
24 yaşın acemisiyim.
Terk edilmekten duyduğun korku, terk etmek arzusuymuş. Arzu ile korku ve korku ile arzu,
bazen iç içe bazen yan yana bazen arka arkayaymış.
Büyümek, insanı ailesine bağımlı hale getiren ne varsa onları bir bir koparıp atmasıymış.
Yani terk edemezsen kendin olamıyormuşsun.
24 yaşın acemisiyim.
Aklıma şu sıralar sık sık Thomas Szasz’a ait olduğunu düşündüğüm bir söz geliyor :

‘’Seni besleyen el senin kendi kendini beslemeni engelliyorsa o eli ısır gitsin.’’
24 yaşın acemisiyim.
Hayatıma giren hemen hemen bütün kitaplar, bana ebeveynlik yapmışlar. Yeri geldiğinde
korkumu yatıştırmışlar yeri geldiğinde neşelendirmişler ama en değerlisi yeterince iyi bakım
vermişler.
24 yaşın acemisiyim.
İnsan, insana geçermiş ve insan sadece güç değil göç alan da bir varlıkmış. Anılarından ve
başka hikayelerden.
24 yaşın acemisiyim.
İnsan, kendine sadece kendinden bir heykel yaparsa körlüğü ve sakarlığı daha çok
büyüyormuş.
İnsanın başka hikayelere karışması ve onlardan göç alması kendi iyiliği içinmiş.
24 yaşın acemisiyim.
Zannettiğin şeyin öyle olmadığını ve gerçeği fark ettiğinde artık ona tutunmamak ve kesip
atmak gerektiğini de anlıyormuşsun. İçinde bir ses : Ya koparamayacak kadar güçsüzsen diye
soru sorduğunda bir kitap ismiyle cevap veriyormuşsun :
‘’Batır Gitsin Derin Sulara’’
Çıkardığında daha pak, derin ve güçlü olacaksın.
24 yaşın acemisiyim.
Zamanın sadece geçmediğini; bedenimizin üstünden, aklımızın ve kalbimizin içinden
geçtiğini de anladım.
24 yaşın acemisiyim.
İnsandan insana birçok şey geçermiş çoğu zaman.
İyi ya da kötü, güzel ya da çirkin, faydalı ya da faydasız.
Önemli olan insanın hangi konuda, neyi, ne kadar geçirgen olduğuymuş.
24 yaşın acemisiyim.
İnsanı koruyan veya öldüren, alışkanlıklarıymış.
24 yaşın acemisiyim.
Değişmek; yavaş, sancılı oluyormuş ve büyümenin ta kendisiymiş.

24 yaşın acemisiyim.
İnsan, kendisine mutluluk veren yol haritasını kaybetmiyormuş, sadece unutuyormuş.
Hatırlamak an meselesiymiş. Hatırlamaktan korkmasa.
24 yaşın acemisiyim.
İnsan, kayıplarının ve o kayıplardan kendisine kalan kazançlarının toplamıymış.
24 yaşın acemisiyim.
İnsanı olamadıklarından/yapamadıklarından daha çok olduğu gibi kabul ettiği haliyle
oldukları ve yaptıkları var edermiş ve yaşatırmış. Halbuki bunca sene hep tersini
düşünmüştüm.
24 yaşın acemisiyim.
Hayat, bir değiş-tokuş ve alış-veriş meselesiymiş. Ne verdiğim ne alacağımı belirliyormuş.
Halbuki hep tersini zannetmiştim.
24 yaşın acemisiyim.
Gidilecek bir yol yokmuş, yol tek kişilikmiş, herkes kendi yolunu yaparak gidiyormuş,
yürürken ve kaybolarak.
Ve geriye dönebildiğimiz yol en değerli yolmuş.
24 yaşın acemisiyim.
Yürümeye devam etmesi gerekiyormuş insanın… Yorulursa dinlenmesi, acıkırsa karnını
doyurması ve bu dünyada var olduğunu hissetmek için çalışması/üretmesi ve sevmesi
gerekiyormuş.
Ve gördüğü, gözlerini kaçırdığı ne varsa onlardan bir parça varmış hep kendinde.
24 yaşın acemisiyim.
İnsanın beklemeyi ve vazgeçmeyi bilmesi yetmiyormuş. Bunları tecrübe etmesi de
gerekiyormuş.
Vazgeçmenin erdemini.
En çok da vazgeçtikten sonra yeniden denemeyi!
24 yaşın acemisiyim.
İnsan bu dünyada hastalıktan, ondan bundan göç edip gitmiyormuş.
Neşesini kaybeden yitip gidiyormuş meğerse.

24 yaşın acemisiyim.
Başarılı olmak için en çok ihtiyaç duyulan şey, meğerse başarısızlığın ta kendisiymiş.
24 yaşın acemisiyim.
Çocukluğumun yol arkadaşı, canım bisikletim Salcano sen de burada ol isterim. Bu sene çok
yükümü çektin, seninle çok yük bıraktık dünyaya birlikte. Bu arada büyümüşsün görüşmeyeli.
24 yaşın acemisiyim.
Yara sağaltıyormuş, yol öğretiyormuş.
24 yaşın acemisiyim.
İnsan insanın merhemiymiş.
Yaraya merhem, ilişkinin ta kendisiymiş.
Yara,kendi kendinin merhemiymiş.
24 yaşın acemisiyim.
İnsan kendini kırbaçlamamalıymış. Yara, daha büyük yarayla iyileşmezmiş çünkü.
Uyuşacağını düşünse bile insan.
24 yaşın acemisiyim.
İnsan iç sesini sev(e)mediyse oradan başlıyormuş kendinde yara açmaya.
24 yaşın acemisiyim.
Nerden açıldıysa yara, oradan sakarlaşıyormuş insan.
24 yaşın acemisiyim.
Yazmak, iyileşmiş yaralarının dikişlerini avucunda bir kuşu tutar gibi yara izlerini takip ederek
sökmekmiş.
24 yaşın acemisiyim.
Duymadığımız sürece yaralanmayacağımızı sanıyormuşuz. Asıl gözmüş yarayı açan. Aynı
zamanda iyileştirme gücüne sahip olan.
24 yaşın acemisiyim.
Yas, hikayelerimizi anlamlı kılıyormuş.
Nerde açıldı yara ve onunla ne yaptık?
Önemli olan bir şeyin olması değil, onunla ne yaptığımızmış.

Daha önemlisi kaybedilen, hep kaydedildiği yerde durmazmış.
Ve yas tutma becerisi, insanı büyütüyormuş.
24 yaşın acemisiyim.
İnsanlar yaralarına/acılarına tutunuyor olabilirlermiş ama tutunup kendi ağırlıklarıyla yarayı
derinleştiren ve kanamaya yol açan da onlarmış.
24 yaşın acemisiyim.
Birine eşlik etmeyi 3-4 yaşındaki çocuklardan öğrendim. Dünyalarında öğretmek diye bir şey
yoktu çünkü.
24 yaşın acemisiyim.
Yanımda olanlar ya da olmayanlar
Bana eşlik edenler ya da benim eşlik ettiklerim varmış bu hayatta sadece.
Sahip olmak diye de bir şey yokmuş zaten.
24 yaşın acemisiyim.
İnsan kimlere nasıl eşlik ettiğini veya kimin ona nasıl eşlik ettiğini anımsayarak hayat
buluyormuş.
24 yaşın acemisiyim.
Eşlik etmek ya da etmemek. Bütün mesele buymuş.
Fazlası ağır geliyormuş çoğu zaman.
24 yaşın acemisiyim.
Geçmişin sana eşlik edermiş. Sen de ona şükran duymayı öğrenirmişsin böylece.
Ve sana eşlik edenleri reddetmen iyi bir şey olmayabilirmiş bazen. Bu ıhlamur kokulu güzel
bir sabah bile olabilirmiş.
24 yaşın acemisiyim.
Hayatın yolları ve acemilik bitmez. 24 yaşımın acemiliği bunu öğretti en çok da.
Ve acemi olamayan usta olamıyor.
24 yaşın acemisiyim.
İnsanın en çok kendini bağışlamaya ihtiyacı oluyor.
Ve son olarak 24 yaşın acemisi olarak yazdığım bir şiir-imsi ile yazıyı bitirmek istiyorum.

Az sevmedin
Ağlayarak başlayan hikayen
Annenin seni kucaklamasıyla
Bazen tutturduğun ne varsa
Ve bir sarılmayla devam etti
Bağışla kendini
Az sevmedin
Yüzün ve gözlerin ara ara geçmişe dalıyor
Unuttukların yürüdüğün yollarda
Kendini hatırlatıyor
İkindi vakti gökyüzünde
Bağışla kendini artık
Az sevmedin
Çocukluğun yaraları geçer de bitmez
Acının kalbe dolduğu
Nefesinin bile seni nefessiz bıraktığı anlar olur
Bağışla kendini artık
Ve o derin nefesi al.
Az sevmedin
Artık bağışla kendini
Sev.
Senden geleni/gideni ve senin olanı/olmayanı
Senden ayrıyı ve senden olmayanı.
Bak!
"Gökyüzü sürüp gidiyor"
İstediğiniz gibi bir yıl geçirmeniz dileğiyle.



Bu yazı 529 defa okunmuştur.

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

ÇOK OKUNAN HABERLER
  • BUGÜN
  • BU HAFTA
  • BU AY
SON YORUMLANANLAR
FOTO GALERİ
  • Serdivan toz içinde...
    Serdivan toz içinde...
  • Bir zamanlar Sakaryaspor...
    Bir zamanlar Sakaryaspor...
  • Yaşamın Kıyısındakiler
    Yaşamın Kıyısındakiler
  • 1.HIDIRELLEZ KARAGÖL YAYLASI TURİZM ŞENLİĞİ YAPILDI
    1.HIDIRELLEZ KARAGÖL YAYLASI TURİZM ŞENLİĞİ YAPILDI
  • Adapazarı'nda 19 Mayıs Coşkusu
    Adapazarı'nda 19 Mayıs Coşkusu
  • NİSAN'DA KAR YÜRÜYÜŞÜ
    NİSAN'DA KAR YÜRÜYÜŞÜ
FOTO GALERİ
VİDEO GALERİ
  • Şiddete karşı kör müyüz?
    Şiddete karşı kör müyüz?
  • İşçi karıncaların orijinal sesleri...
    İşçi karıncaların orijinal sesleri...
  • Canlı bombaların görüntüleri ortaya çıktı
    Canlı bombaların görüntüleri ortaya çıktı
  • GÜNÜN ANİMASYONU: Tom’un sırrı
    GÜNÜN ANİMASYONU: Tom’un sırrı
  • Grup Yorum'un yeni albümü çıkıyor
    Grup Yorum'un yeni albümü çıkıyor
  • Fındık üreticisinin isyanı...
    Fındık üreticisinin isyanı...
VİDEO GALERİ
YUKARI